فرهنگی

فرهنگی

فرهنگ و رسوم مردم شمزان همانند دیگر فرهنگهای موجود در شهرستان قلعه گنج میباشد که از دوزگاران گذشته وجود داشته وهم کنون نیز وجود دارد.

مردم این این روستا باگویش خاص ولهجه محلی خود سخن میگویند و در مراودات عامیانه انان صفا وصمیمت خاصی موج میزند که نشان از مهربانی و مهمان نوازی انان دارد.

بیشترانان لباس فارسی می پوشند و درمیان انان تعداد کمی پیدا میشود که از لباس بلوجی اسفاده کنند.

مراسم تولد نوزاد(شب نشینی)

مردم این روستا طبق رسم و رسومی که دارند در هنگام تولد فرزند شان از روز تولد به مدت شش شب را شب نشینی دورهمی می گیرند که در اصطلاح محلی به ششوگونی معروف است انان دراین شش شب با تخمه شیرینی و شربت و حتی چای از مهمانان پذیرایی میکنند و در شب اخر که شب ششم است شام میدهند گوسفند قربانی میکند و معمولا برای نوزاد نام انتخاب می شود.

مراسمات عروسی

یک وصلت یا پیوند که همان ازدواج است دارای مراحل و مرتبی است که جز فرهنگ انان میباشد.مثلا اگرپسری به دختر علاقه پیداکنند معمولاً این علاقه خودرا به پدر یا مادر خود میگوید که معمولا اولین کسی که میفهمد مادر پسراست.بعد خانواده پسره شرایط را باهم سنجیده وپس ازتحقیق در مورد دختر با خوانواده دختر صحبت میکند. ودر صورت رضایت دختر وخانواده ایشان روزی را برای خواستگاری تعین میکنند.دراین مراسم خواستگاری تمام افراد طایفه حضور دارند که این حضورهم جزیی از رسم ورسوم انان است.بعدازاینکه افراد طایفه هم در خانه پدر عروس جمع شدند مراسم خواستگاری را با سه صلوات شروع میکنند.در این مراسم اول ازهمه میزان مهریه تعیین میشود سپس شرایط بیان ودر مورد جشن عروسی م زمان ان مشورت میکنند وزمانی رامشخص میکنند.درضمن چیزی که در این مراسمات در بحث مهریه رایج است ان چهارده سکه بهار ازادی است که به نیت چهارده مصعوم زده میشود پس از خواستگاری و تعیین مهریه خودرا برای جشن عروسی اماده میکنند.و وقتی که تمام وسایل عروسی ازجمله طلاوجواهرات عروس،لباس ولوازم ارایشی و بهداشتی برای هم داماد وهم عروس وپس از خرید موادغذایی برای شب جشن و هماهنگ کردن با دهولی یا ارگی وپس از پخش کارت دعوت ها میان اقوام واشنایان وامدن هم جشن را شروع میکنند.

که ابتدا چندشب را به عنوان بن سور یعنی مقدمه شادی درخانه پدر داماد جشن گرفته میشود وپس ازان دو شب اصلی وجودارد تحت عنوان شب حنا بندان وشب عیش که در شب حنا بندان در خانه پدرعروس بردست و پای هم عروس و هم داماد حنا می بنندند.ودر شب اخر ابتدا عروس را به ارایشگاه برده سپس حدوداً ساعت چهار بعداز ظهر مراسم سرتراشان داماداست پس از اینک سر داماد را اصلاح کردن ان را به حمام میبرند و سپس لباس های دامادی را برتنش میکنند وپس ازان داماد را به زیارت حضرت شاهزاده ابوالقاسم برادر امام رضا(ع)میبرند و پس از بازگشت داماد از زیارت داماد به دنبال عروس میرود وعروس را از ارایشگاه میاورد به خانه پدرش که جشن در انجا برگذار میشود ومردم ان شب را به شورو شادی مشغول میشوند و خوشحالی میکنند

مراسم ختم یا فاتحه خوانی

زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید
ورنه بر مزارش آب پاشیدن چه سود؟

گر نرفتی خانه اش تا زنده بود
خانه صاحب عزا خوابیدن چه سود؟

گر نپرسی حال من تا زنده ام
گریه و زاری و نالیدن چه سود؟

زنده را در زندگی قدرش بدان
ورنه مشکی از برای مرده پوشیدن چه سود؟

گر نکردی یاد من تا زنده ام
سنگ مرمر روی قبرم وانهادن ها چه سود؟

براساس رسم یا اعتقاد مردم این روستا برای اموات خود به مدت یک سال مراسم برگزار مینند که شامل موارد زیر میباشد.

مردم این روستا به احترام مرده هایشان و خانواده عزادار ان مرحوم اگر جشن عروسی داشته باشن ان را حداقل تا چهارماه شخص فوت شده به تاخیر می اندازند و بعد از چهار ماه و حتی بعضی ها بعد از سال جشن عروسی خود را برگزار میکنند.